Τα κατειλημμένα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας αποτελούν εδώ και 16 χρόνια μία ζωντανή αυτοοργανωμένη κοινότητα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κατάληψη στέγης στην Ευρώπη, με 22 δομές που καλύπτουν διάφορες ανάγκες των περισσότερων από 400 κατοίκων της γειτονιάς (υγεία, διατροφή, εκπαίδευση, υποδομές, γυναικεία δομή κ.α.). Εκεί συνυπάρχουν και δρουν αλληλέγγυα οικογένειες, ηλικιωμένοι, παιδιά, πρόσφυγες, άτομα από διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμικές προελεύσεις. Ήδη πριν τη συγκρότηση της Συνέλευσης των Προσφυγικών, έβρισκαν στέγη στη γειτονιά άτομα που είχαν ανάγκη, αρκετά με προσφυγική ή μεταναστευτική ιδιότητα, ενώ ταυτόχρονα κυκλώματα παρανομιας ανέπτυσσαν δράση στον ίδιο χωρο. Τα μέλη της κοινότητας με τη συγκρότησή της, αντιμετώπισαν τα κυκλώματα, καταρρίπτοντας το κυρίαρχο λόγο του κράτους για τα Προσφυγικά ως «γιάφκα» ή «άντρο παρανομίας» και δημιουργώντας έναν ασφαλή χώρο για όλους τους διαμένοντες.
Τα προσφυγικά στεγάζονται σε 8 κτηριακά συγκροτήματα που αποτελούν ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς για την ιστορία της προσφυγιάς και των κοινωνικών αγώνων, από τις διαδοχικές εγκαταστάσεις προσφυγικών οικογενειών μέχρι την σύνδεση της γειτονιάς με τα Δεκεμβριανά. Η κοινότητα δεν περιορίζεται μόνο σε αλληλεγγύη στο εσωτερικό της – έχει, μεταξύ άλλων, επεκτείνει τα όρια της, δημιουργώντας ξενώνες για τους συνοδούς ασθενών του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και πραγματοποιώντας τα τελευταία χρόνια ένα εκτεταμένο άνοιγμα στην κοινωνία.
Από την αρχή της λειτουργίας τους με όρους αυτοοργανωμένης κοινότητας, τα προσφυγικά έχουν δεχθεί την κρατική καταστολή, με συχνές αστυνομικές επεμβάσεις και απόπειρες ένταξης των κτηρίων σε προγράμματα «αστικής ανάπλασης» της γειτονιάς. Πιο πρόσφατη τέτοια προσπάθεια αποτελεί η σύμβαση της Περιφέρειας Αττικής, η οποία υπεγράφη το περασμένο καλοκαίρι και προϋποθέτει την απομάκρυνση όλων των κατοίκων, στο πλαίσιο ενός σχεδίου εξευγενισμού της περιοχής για τη δημιουργία «κοινωνικών κατοικιών». Οργανώσεις, συλλογικότητες, φορείς, κινήματα και μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχουν ταχθεί με το δίκαιο αγώνα των Προσφυγικών, στηρίζοντας με δηλώσεις υποστήριξης και συμμετέχοντας ενεργά στις δράσεις (πορείες, εκδηλώσεις κ.α.). Επιπλέον, ένα μέλος της Κοινότητας έχει ξεκινήσει απεργία πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της ζωής από την 5η Φεβρουαρίου, ως βασικό μέσο διεκδίκησης των αιτημάτων για ματαίωση οποιασδήποτε προσπάθειας εκκένωσης και για τη διατήρηση της διαχείρισης των Προσφυγικών από τους ίδιους τους κατοίκους τους.
Στο πλαίσιο συνάντησης του Δικτύου Αλληλέγγυων Σχολείων με κοινότητες εκπαίδευσης και εγχειρήματα που αφορούν τον κοινωνικό ρόλο της παιδείας, πραγματοποιήθηκε και η επαφή με τη δομή “Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης” των Προσφυγικών. Τον τελευταίο χρόνο, μέσα από το διάλογο και την ανταλλαγή εμπειριών, έχει διαμορφωθεί μία σχέση ουσιαστικής επικοινωνίας στη βάση κοινών τόπων, η οποία αποτυπώνεται στην καθημερινή πρακτική τόσο των Αλληλέγγυων Σχολείων όσο και του Παιδικού Στεκιού.
Ως Δίκτυο Αλληλέγγυων Σχολείων εκφράζουμε τη στήριξη μας στην Κοινότητα των Προσφυγικών για την ικανοποίηση των αιτημάτων της και συμμετέχουμε στις πρωτοβουλίες της Κοινότητας για την ανάδειξη των διεκδικήσεών της.
